موضوعات و مطالب اصلی
در جوامع مذهبی بدلیل عجین شدن فرهنگ وآداب ورسوم با مذهب یك نوع تناقضی بین باورها و نیازها ایجاد می شود واین مسائل بصورت لاینحل باقی می ماند در حالی كه در سطح دنیا این نوع روابط جزء مسائل عادی اجتماع است و فرهنگ رابطه بین همه افراد جامعه حكمفرماست .اما در جوامعی كه این روابط منع می شود ولع وحساسیت بیشتری بین دو جنس مخالف ایجاد شده به حدی كه این نیاز سركوب شده، در سنین بالا بیشتر نمودار می شود.
در جامعه ما بخاطرنوع اداره جامعه، بافت سنتی اجتماع ونوع فرهنگ حاكم بر جامعه جوانان ناچارند به شكل پنهانی و در خفا با هم رابطه ایجاد كنند. كه در این نوع ارتباط، استرس ها، سوء استفاده ها و مشكلات بزرگی بوجود می آید.اما ما به هر حال در این اجتماع زندگی می كنیم پس چاره اساسی این است كه با آموزش، فرهنگ ارتباطی خود را بالا ببریم.كه با بالارفتن فرهنگ اجتماعی، همه اقشار جامعه به رابطه به عنوان یك نیاز اجتماعی نگاه میكنند و به خاطر این روابط شخصیت افراد زیر سوال نمی رود وبسیاری از مشكلات كه اكنون فرا روی روابط پنهان است حل می شود. امید اینكه با بالا رفتن فرهنگ اجتماعی هر دختر و پسر ایرانی بتواند در مورد نیازهای اساسی خود با والدین یا با مشاوران كارآمد صحبت كند، تا پنهان كاری و مشكلات مربوط به آن از بین برود.
قدم اول در ایجاد فرهنگ رابطه اجتماعی این است كه باید نگاه جامعه به زن عوض شود وبه زن به عنوان موجود درجه دوم نگاه نشود و هر حقی كه برای پسری رواست برای دختر هم روا بدانند وبسیاری قوانین زن ستیز كه حقوق زنان را محدود میكند كنار گذاشته شود.
فدم بعدی آگاهی واطلاعات عمده ای است كه باید در اختیار همگان قرار داده شود تا هم پسران و هم دختران به نگاه یك انسان در هم بنگرند و ارزشهای انسانی را هر گز فدای خواسته های خود نكنند. وبدانند هر انسانی دارای حریم و حرمتی است كه شكستن این حریم و حرمت مانند قتل آن انسان است.
موضوع دیگرگسترش مراكز مشاوره و حس اعتماد بخشی به جوانان برای مراجعه به این مراكز است.چون بسیاری از افراد نمی توانند در مورد مسائل خود با والدین خویش صحبت كنندپس باید حس اعتماد به جوانان داده شود تا به كارشناسان با تجربه این مراكز اعتماد كنند.
متاسفانه بسیاری از جوانان تصور میكنیم كه با چند كلمه صحبت كردن با طرف مقابل وبرقراری یك عشق مجازی اجازه دارند تا مسئله ازدواج را مطرح كنند.درحالی كه این پنداری غلط است چرا كه هم این طرح این موضوع وسیله اغفال شده وهم اینكه شناخت در مورد ازدواج دارای ابعاد وسیعی است كه باید همه آن ابعاد مورد برسی و تایید قرار بگیرد تا زندگی موفقی را بسازد.پس فرقی نمی كند ما از اینترنت یا از راههای دیگر با كسی آشنا شویم.بلكه مهم این است كه اصول كلیدی زندگی موفق را در نظر بگیریم و برای تشكیل زندگی به عشقهای آتشین بسنده نكنیم.مسئله بعدی اینكه نباید تصور كنیم كه همه رابطه ها منجر به ازدواج می شود.یا همه رابطه ها بخاطر ازدواج است. اصولادر روابطی هم كه برای تشكیل زندگی مشترك پایه گذاری می شود، گاه موانع بزرگی بوجود می آید كه رسیدن شخص را به فرد مورد علاقه اش غیر ممكن میكند پس لازم است كه شخص در روابط خود با دیگران مانند یك فرد سرمایه دار همه سرمایه خود را به چوب حراج نزند ودر ثانی خود راآن چنان وابسته به این رابطه نكند كه در پس از هم پاشیدگی رابطه، شكست روحی بزرگی بر او تحمیل شود.برای كسانی كه صرف ازدواج در رابطه برای آنها مطرح است نباید رابطه خود را با كامروایی كامل از همدیگر بنا گذارند.چرا كه نهایت هر عشق وكمال هر رابطه ای به كامروایی است و اگر افراد قبل از ازدواج اقدام به كامروایی كنند، مانند آبی است كه بر روی آتش ریخته شود و قدم های عاشق را در رسیدن به معشوق سست و شكننده می كند.
در جامعه بسته كنونی و با وجود انواع مختلف مشكلات اجتماعی افراد زیادی هستند كه در پی آنند تا نیاز جنسی خود را ارضا كنند و از راه دوستی پوششی بر مشكلات خویش بگذارند.به این مناسبت این افراد با شخصی طرح دوستی ریخته و چون ناچارند این فرد را رام خواسته های خود كنند به او پیشنهاد ازدواج می دهند.اما با گذشت زمان همه چیز را انكار می كنند.غافل از اینكه فرد مقابل تمام مدت خود را برای ازدواج مهیا میكرده و در این بین متحمل شكست سختی میشود. و متاسفانه در جامعه ما این موضوع باب شده و اینجاست كه كلمه ارتباط را در اذهان عمومی زشت و منفور میكند. وزشت تر اینكه فرد به دوستی خود متعهد نباشد و همزمان چند فرد دیگر را هم اغفال كند.در پس چنین مشكلاتی است كه خطر وجود جامعه بسته و ارتباط پنهانی مشخص می شود.كه درمان آن آگاهی فردی و ایجاد فرهنگ ارتباط است تا هر كس در این روابط به هدف خویش برسد و كسی فدای خواسته دیگری نشود.
